Już za pół miesiąca na Wyspach otworzy się okienko transferowe – dla każdej drużyny czas to na podreperowanie składów, a czasem i klubowych budżetów. Dla kibiców natomiast to czas wypełniony emocjami, często dość skrajnymi – od strachu o przyszłość swojego klubu, przez nostalgię i pewnego rodzaju zawieszenie, po euforię i radość w czystej formie. Gdzieś w tym zgiełku i hałasie odnaleźć musimy się my – kibice Arsenalu, dla których okienko transferowe wymiar ma dość symboliczny.

„Dziwny jest ten świat”, śpiewał kiedyś Czesław Niemen. To samo można powiedzieć o świecie piłkarskim w Anglii w sezonie 2012/2013. Chciałbym powiedzieć od siebie parę słów na temat niecodziennych momentów niedawno zakończonej ligowej kampanii na Wyspach.

Muszę przyznać, że jestem trochę dumny. Czwarte miejsce w najlepszej (chyba) lidze świata to bardzo dużo. Bardzo dużo, tym bardziej kiedy przypomnimy sobie jak miniony sezon wyglądał, jakie dramaty i emocje towarzyszyły nam przez ostatni rok. Powiedzmy wprost – było źle.

Już za niewiele ponad miesiąc na Wyspach otworzy się okienko transferowe – dla każdej drużyny czas to na podreperowanie składów, a czasem i klubowych budżetów. Dla kibiców natomiast to czas wypełniony emocjami, często dość skrajnymi – od strachu o przyszłość swojego klubu, przez nostalgię i pewnego rodzaju zawieszenie po euforię i radość w czystej formie. Gdzieś w tym zgiełku i hałasie odnaleźć musimy się my – kibice Arsenalu, dla których okienko transferowe wymiar ma dość symboliczny.